jednak udało mi się całe przeczytać, bo jak tylko zacząłem to się od razu wkręciłem i nawet nie wiem kiedy dotarłem do końca. Myślę, że to w dużej mierze zasługa języka, bardziej mówionego, bez tego na siłę uliteraturowiania. Druga kwestia, to że Cię trochę znam i mam duży kontekst, który mi dopowiada i wyjaśnia wydarzenia z opowiadania, ale jednocześnie mam wrażenie, że gdyby ktoś dla Ciebie obcy miał do dyspozycji sam tekst, to opisy zdarzeń, osób, rzeczy są wystarczające, żeby się w tym świecie odnaleźć i widać jak te mechanizmy świata biznesu, IT i parę innych elementów zewnętrznych przemyśleń, nie są tylko sztafażem fabularnym, ale stają się możliwym źródłem prawd czy mechanizmów działania, które mogą się odnosić bezpośrednio do zdarzeń z życia bohaterki i tworzyć jej sposób postrzegania i analizowania jej rzeczywistości, co być może jest też dla niej źródłem komfortu i właśnie dawać nadzieję — co nie jest w żaden sposób zasugerowane w samym tekście, ale ja widzę to w ten sposób, chociaż być może jest to łączenie kropek na pustej kartce, jak w głowie schizofrenika
~MB